خلبوس - ريش

ريش

به نام آزادي كه به همه دادي

وقتي جوون تر بودم و شور جووني داشتم و به عشق اون روزها ريش كچه اي !!! ميزاشتيم خلاصه عالمي داشتيم . اون سالها تازه اين جور ريش گذاشتنها مد شده بود و وقتي تو كوچه خيابون راه ميرفتيم گوشمون پر بود از گوشه و كنايه هاي مردم كه تازه همچين چيزي رو ديده بودن .

تا اينكه اومدم سر كار و بخاطر حفظ شئونات اداري تبديلش كردم به ريش پرفوسوري ( يا به قول يكي از دوستان ريش پرفوريك !!!‌) يه مدتي گذشت تا اينكه يكي از اين مسئولها هر روز ميومد و ايراد ميگرفت كه اين چيه گذاشتي و اين حرفا ...

من هم مجبور شدم بعد از پنج سال بزنمش و الان تقريبا سه سالي هست كه ديگه خبري از اين ريش قشنگها نيست و به عبارتي ساده ميگرديم واسه خودمون .

اون روزي داشتم دم در اتاق همون مسئول رد ميشدم ديدم پسرش هم تو اتاق نشسته رفتم داخل ديدم كه پسرش از همون ريش قشنگها گذاشته .

حرفم نيومد فقط گفتم " سي ريشش " !!! سرمو تكون دادم و از اتاق اومدم بيرون.

پي نوشت :

- از كنايه هاي اون زمان (:دي ) : لنگري ، بعه بعه (‌صداي بز )‌ ، ظهر قليه خوردي ، موكت چسبوني و ...

- الان كلي عشق ميكنم وقتي ميبينم جوونا بدون ترس از اين مدل ها ميزارن .

- كاش ميشد دوباره بزارم :-(

+نوشته شده در پنجشنبه 28 مرداد1389ساعت11:46توسط هادی |